یک دو روزی نیستیم.نمیدونم آفتاب از کدوم ور در اومده که مامانم میخواد ما رو ببره مسافرت.فکر کن من تازه دفعه اولمه میخوام برم شمال کشور در حالی که سالیان سال خونمون نزدیک شمال بوده.یعنی حد اکثر 4 ساعت فاصله داشته.

شما به شانس اعتقاد داری؟ الان خیلی ها برای اینکه بی کلاس جلوه نکنن میان میگن که نه اوا این خرافات چیه.حالا از اینکه من به شانس اعتقاد دارم یا نه بگذریم ولی به طور حتم من به “بد شانسی ” اعتقاد دارم.الان باز یک عده بر میگردن میگن نه بابا بد شانسی کدوم بود زیر سر خودته.خودت یه کاری میکنی اینطوری میشه و اینا.خب من میکنم؟ این پائینو بخون ببین بازم تقصیر منه؟

احتمالا اینجا همه میدونن که محل کار مادر من شهرستانه و فقط آخر هفته ها میاد تهران.خب واضحه که تمام کار های خونه و بیرون از خونه به عهده منه.یک روز مادر تماس گرفتن و گفتن که شین برات 750 هزار تومان به حساب عابر بانک کشاورزیت حواله کردم برو بگیر و قسط های اون یکی بانکو بده.منم صبح پاشدم رفتم و خیلی شیک و خوشحال بانک کشاورزی توی شعبه و مسئول حساب مهر گفتم که خانوم 750 هزار تومان از حسابم میخواستم.خانوم هم خیلی ریلکس گفتم که شما توی حسابتون فقط 80 هزار تومن دارید.منو میگید آآآآآآآه گفتم خانوم مگه ممکنه این حساب من خالی بوده و همین امروز صبح 750 تومن حواله کردن بهش.گفت نه.گشتم نبود نگرد نیست.خلاصه بعد از کلی بالا و پائین شدن و تماس با والده گرام فهمیدیم که کارمند بانک توی شهرستان یک عدد صفر ناقابل رو یادشون رفته بنویسن و به جای 750 تومن 75 تومن ریختن به حساب من که گویا 5 تومنم موجودی داشتم و شده 80 تومن.به خاطر همین یک صفر و بی دقتی اون کارمند من دو روز توی گرمای 40 درجه تابستون اسیر بودم و از این بانک به اون بانک میشدم.

ماجرای بعدی مال پرداخت اینترنتی شهریه دانشگاهمه.که هر کاری کردم به دست خودم ریخته نشد.و بعد از اینکه 3000 تومن پول تاکسی دادم و نزدیک 10 بار راه بین بانک ها اقدسیه و فرمانیه رو رفتم بلاخره کارت مبارک رضایت داد و به دست دوست عزیزم فرنوش مبلغ واریز شد.یعنی رسما این ماجرا میخواست بگه که شین کارت انجام میشه اما باید این قدر بدوی تا جونت دراد !!!

ماجرای آخری که خیلی عصبانیم کرده مال پرداخت اینترنتی به یکی از سایت های کله گنده اینترنتیه.با حساب اینترنتی بانک سامان مبلغو واریز کردم بعدا سایته میگه که بانک بملغو به ما نداده و برگردونده به حسابت و امروز رفتم دیدم که خیر مبلغ از حسابم کسر شده.دزدی به چی میگن؟ فقط باید از دیوار مردم بالا رفت؟ حالا نمیدونم که این کار بانکه یا اون سایته.به هر حال ما تا هفته دیگه نمیتونم برم مستقیما پیگیری کنم توی بانک سامان.بهم گفتن که باید بری خود شعبه.

تف به این زندگی ، تف به این بدشانسی ، تف به این مملکت ، تف به اون … تفم کم اومد تف برسونید

حالا من بد شانسم یا ایراد از خودمه؟

همونطور که کنار گذاشتن دیگران یکم بار منفی برای آدم داره کنار گذاشته شدن هم سخته.مثلا دلت پر بکشه برای یکی و وقتی میری دیدنش برخورد سردی رو ازش ببینی ، کسی که فکر میکردی بهترین دوستت بوده عروسیش دعوتت نکنه ، اس ام اس بزنی جوابتو ندن ، بری وبلاگ دوستت ببینی لینکتو پاک کرده و …

مثال فراوونه ، بیخیال باش.هر وقت به چنین مواردی برخوردی بگو فقط خودمو عشقه رفت که رفت لیاقتمو نداشت

گاهی یک نفر هر کاری که بکند محبتش به دل آدم نمینشیند.کادو میدهد ، قربان صدقه میرود و هزار جور محبت میکند ولی در دل آدم اثری نمیکند که نمیکند.همه اینها به این خاطر هست که دل ما مطمئن شده که محبت اون شخص یک رشوه و یا یک باج است برای رسیدن به یک هدف خاصی.یا ماجرای دوست داشتن اون طرف مربوط به قبل بوده، قبل از اینکه آن شخص برای ما تمام شود.

پ.ن.اون طرف که میخواد خودشو بکشه فامیل نزدیک منه.خواستگارمن نیست.

پ.ن.2.راستی رفتم پیش فاطی اسفندی موهامو کوتاه کردم.قیافه ام خیلی عوض شده.خودم رو نمیشناسم.

اگر کسی (فامیل نزدیک) از شما خواسته ای غیر ممکن داشته باشه و تهدیدتون کنه که اگر این کارو انجام ندید خودشو میکشه و مطمئن باشید که اینکارو میکنه ، اونوقت شما چی کار میکنید؟ لطفا نگید که بلوف زده چون نزده و کله خر تر از این حرف هاست.

جدیدا از روی بی حواسی یک کارائی میکنم یک کارائی میکنم که نه میشه خندید بهشون نه میشه گریه کرد.هر چی میام خودمو روانکاوی کنم و ببینم علتش چیه اما زهی خیال باطل.عاشق هم نیستما.

اون از وبلاگم که سر این بی حواسیم زدم به قتل رسوندمش، اون از اون شب که کلیدو تا صبح گذاشته بودم پشت در آپارتمان !!! خوبه کسی نیومده تو خونه!! روز انتخاب واحدم از  18 شهریور  شروع میشده تا 19 شهریور اونوقت من گیج فکر میکردم که 19 شهریوره.حالا درست جلوم بوده ها،سوات هم دارم خدا رو شکر اما، اما نمیدونم چمه.

دیشب میخواستم برم کیارشو روی پشت بوم بزارم که یکم روحیه اش عوض بشه دیدم یکی در پشت بوم رو از پشت بسته.خلاصه کشیدم با خشونت بازش کردم و کاراگاهی رفتم ببینم کی روی پشت بومه.که دیدم یکهو یک آقائی با زیر شلواری اومد گفت شما در رو باز کردید.منم گفتم بله ما هر شب میائیم پشت بوم.توی تاریکی چشمم افتاد به چادر مسافرتی که اون گوشه زده شده،یارو اومده بوده پیک نیک روی پشت بوم تازه در پشت بوم رو هم بسته بوده که سردش نشه ((: دیگه نگاه نکردم ببینم تنها اومده یا دو نفره اومدن یا اراذلانه اومدن.خودتون میدونید که من اصلا اصلا فوضول نیستم و سرک بیخودی نمیکشم.

پ.ن.میخوام کار کردن با یک میکرو حرفه ای رو شروع کنم.به نظرتون ARM بهتره یا PIC ؟ و چرا؟ میدونید که دیگه AVR  برا ما بچه بازی شده.